Υπάρχουν στιγμές που μια μικρή αχτίδα κατανόησης αρκεί για να αλλάξει την πορεία μιας ζωής. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμασαν αυτή τη στιγμή ἔλλαμψιν, δηλαδή τον εσωτερικό φωτισμό και τη διαύγεια που γεννιέται όταν η γνώση συναντά την εμπειρία και η ελπίδα υπερβαίνει τον φόβο. Μια αναλαμπή που δεν έρχεται από έξω, αλλά αναδύεται από μέσα, όταν κάποιος δεν μένει πια μόνος.
Με αυτό το όραμα γεννήθηκε η ἔλλαμψις και ταυτόχρονα από την ανάγκη να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στην επιστημονική γνώση και την κοινωνική πραγματικότητα. Σε μια εποχή που το άγχος, η κατάθλιψη και η μοναξιά έχουν γίνει συλλογική εμπειρία, η σιωπή γύρω από την ψυχική υγεία κοστίζει ακριβά σε ανθρώπινες ζωές, σε σχέσεις και σε δυνατότητες που δεν εκπληρώνονται ποτέ.
Βασική μας θεώρηση είναι ότι η ψυχική υγεία δεν αποτελεί προνόμιο λίγων, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα και αναγκαία προϋπόθεση για μια κοινωνία με συνοχή, αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Η πρόληψη, η επιστημονική γνώση, η εκπαίδευση, η έρευνα και η εθελοντική προσφορά μπορούν να μεταμορφώσουν κοινότητες όταν υπηρετούν έναν κοινό σκοπό: Την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Η ἔλλαμψις αναπτύσσει δράσεις ενημέρωσης, πρόληψης, ευαισθητοποίησης, εκπαίδευσης και κοινωνικής παρέμβασης, δημιουργώντας συνεργασίες ανάμεσα στην επιστημονική κοινότητα, τους φορείς, τους επαγγελματίες και τους πολίτες. Δουλεύουμε εκεί που ζει ο άνθρωπος - στη γειτονιά, στο σχολείο, στην οικογένεια, στον χώρο εργασίας - επιδιώκοντας να μειώσουμε το στίγμα, να ενισχύσουμε την ψυχική ανθεκτικότητα και να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα φροντίδας, αποδοχής και ενεργού συμμετοχής.
Για εμάς, η κοινωνική ευθύνη δεν είναι υποχρέωση, είναι στάση ζωής. Είναι η απόφαση να μη μένει κανείς μόνος απέναντι στις δυσκολίες του. Είναι η πίστη ότι η πραγματική αλλαγή ξεκινά όταν η γνώση μετατρέπεται σε ευθύνη και η ευθύνη σε πράξη.
Γιατί κάθε άνθρωπος μπορεί να ανακαλύψει ξανά το φως που ήδη υπάρχει μέσα του. Και κάθε μεγάλη αλλαγή στην κοινωνία αρχίζει από μια στιγμή ἐλλάμψεως.
Η ψυχική υγεία αφορά όλους. Η φροντίδα της είναι πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης.